JAAAAAH!!!!

Yay! Mijn project is af!
Ik geef mezelf een schouderklopje, want ik heb dit echt een heel jaar trouw volgehouden. Niet elke dag een mooie foto, maar wel ELKE dag wat.
Ik had wel wat meer moeite met het schrijven van de kleine verhaaltjes, puur omdat ik nu eenmaal niet zo’n schrijver ben. En vaak zijn de dagen ook niet boeiend genoeg om uitgebreid over te schrijven. De dagelijkste bezigheden hoeven nu eenmaal niet tot in den treure herhaald te worden.
Zo op het einde van mijn zwangerschap ging het maken van foto’s buitenshuis wat moeizamer en ik was ook vaak lui of moe of had geen zin om mijn project bij te houden, met als gevolg een achterstand. Zie dat maar eens in te lopen. En dan is daar je kleine spruit, die ook de nodige aandacht vraagt.
Maar vandaag is het zover, ik heb het helemaal bijgewerkt en het is af

Ik vond het wel een leuke ervaring om een blog te hebben, dus ik ga verder. Niet hier, want een 365 dagen project moet niet doorgaan. Ik heb daarom een nieuw blog aangemaakt: Zoute haring met uitjes! Ik zal hier niet elke dag schrijven, die druk is eraf, maar ik probeer toch regelmatig wat te posten.

Tot ziens op mijn andere blog!!!

 

ooievaarsnest

365/365
Jaaaa, alweer de laatste foto van dit project! Het jaar is om.
In de middag moest ik met de jongste naar ons gezondheidscentrum voor vaccinaties. Maar ik wil geen huilende baby op de foto, zeker niet als afsluiter van mijn project.
De brooddeeghartjes zagen er met een laagje nagellak al een stuk leuker uit, maar die heb ik ook maar niet uitgekozen als foto voor nu.
Wel wilde ik nog altijd naar deze schoorsteen met ooievaarsnest. Ik zag hem elke keer als ik op de EN 125 reed al eenzaam staan en vandaag had ik het paadje er naar toe ontdekt.

 

huis

364/365
En alweer zondag. Vandaag maar aan de knutsel gegaan met onze oudste. Hartjes, slangen en andere frutsels van brooddeeg en dan de oven in. Maar dan niet op grillstand Jaaaah, zo worden ze wel erg donker. Wel snel klaar zo.
Daarna moest ik nog wat vergeten boodschapjes hebben en was het hoog tijd om wat dennenappels voor de haard te zoeken.
Aangezien de broodhartjes er niet zo fotogeniek uitzagen, ben ik op weg naar huis nog even langs mijn favoriete huis gegaan voor een kiekje. Hier zou ik wel in willen wonen.

 

schandalig toetje

363/365
Hey hallo, dit is Toos Inspiratieloos weer! *zwaai*
Ja, ik had wel een volle dag hoor, ik heb onder andere alvast het zoutdeeg gemaakt voor mijn valentijn knutsel ideetje voor morgen met onze oudste. Verder weer een bezoek aan de speeltuin, want het was prachtig weer. Ik heb alleen ondertussen wel genoeg van dat soort foto’s, vond ik.
Maar ja, dan kom ik er toch achter dat ik helemaal geen foto heb gemaakt. Dus ziehier het toetje van onze dochter. Compleet met slagroom én chocoladereep. Wat zal ze heerlijk stuiterend naar bed gaan zo

 

witte reigers

362/365
Het landje aan het eind van onze straat is omgeploegd en daar komen nu allemaal witte reigers op af. Ik kan helaas niet te dichbij komen door een hek en doordat ze snel opgeschrikt worden, maar ik geloof dat de reigers bij de boom de jongen zijn, die op hun maaltje wormen wachten.

 

361/365
Na de weekboodschappen zijn we er met z’n allen uit geweest voor een wandeling en onze oudste een tijdje in de speeltuin en in het park laten spelen en fietsen.
Er staan ook zulke leuke stenen bankjes in het park.

 

amandelbloesem

360/365
En dan hier een foto van de amandelbloesem van dit jaar. Vorig jaar en het jaar daarvoor heb ik mooiere foto’s kunnen nemen, maar deze is ook niet slecht.

 

bloesemblaadjes

359/365
O jee, door de stevige koude wind waaien de eerste bloesemblaadjes alweer van de amandelbomen, terwijl ik de indruk had dat de bomen nog niet volledig in bloei stonden. Voorgaande jaren zagen alle bomen er hier veel voller uit, nu zie ik veel kale plekken. Morgen dan maar een bloesemfoto. Ik wilde eigenlijk tot het hoogtepunt van de bloei wachten.

 

glimlach

358/365
De glimlach kwam al een paar dagen telkens opzetten, maar ik kon er maar geen foto van krijgen. Het is vandaag toch gelukt op papas schoot. Geen eerste glimlach, maar nog steeds een hartverwarmend moment.

 

pyjamadagje

357/365
Vandaag blijven we maar eens thuis. Het is een koud weekend met een frisse wind, de kleine is snotterig en de oudste kwam vannacht met koorts aan ons bed. Wel jammer hoor, een dagje binnen en geen frisse buitenlucht en ziek wordt je feitelijk niet van kou als je je goed kleed, maar toch maar een rustdag vandaag.
De oudste speelt fijn in haar tent, twee oude gordijnen over de eettafel met de stoelkussens als vloer en ik kom af en toe naar binnen kruipen voor een denkbeeldig kopje thee.
Lekker mijn nep Hello Kitty pyjama broek en jasje en dikke wollen sokken. Geen nut om me helemaal aan te kleden.